Januari stond volledig in het teken van wedstrijden. Er waren zoveel leuke comps dat het soms lastig kiezen was waar ik aan mee wilde doen. In deze blog blik ik terug op een maand vol boulderwedstrijden en verrassende formats in verschillende boulderhallen in Nederland.
Catch013
Bij Catch013 in Tilburg word je ingedeeld op niveau en klim je per categorie acht boulders. Dat is niet veel, maar alle boulders zijn direct op het juiste niveau. Je hoeft je dus niet eerst door een lange rij makkelijke boulders heen te werken. Persoonlijk vind ik dat jammer, omdat ik graag wat extra boulders heb om op te warmen en in een flow te komen. De eerste vijf boulders klom ik snel. Daarna bleven er drie zware problemen over van 7B en harder. Eén daarvan gaf ik vrij snel op. De grepen stonden vreemd gedraaid en na een dynamische sprong moest je jezelf opvangen op één klein randje. Dat ligt mij niet zo.
De andere twee boulders hingen in de overhang. Bij de eerste was het vooral puzzelen met de juiste voeten volgorde, maar na een paar pogingen lukte ook deze boulder. De laatste boulder bestond uit pockets, normaal gesproken mijn favoriete grepen. Helaas waren ze hier voor mij onlogisch geplaatst. Ik loste dit op door een pocket als mono te gebruiken en te matchen. Niet elegant, maar effectief. Met een pogo-beweging sprong ik naar de eindgreep.
Uiteindelijk klom ik zeven van de acht boulders. Toch heb ik niet echt genoten van de set. Dit kwam vooral door hoe de grepen waren gedraaid in een aantal boulders. Vanwege de voorspelling van gladde wegen vertrok ik eerder. Later hoorde ik via Instagram dat ik eerste was geworden. Een paar dagen later haalde ik alsnog mijn prijs op: een mooi T-shirt.
Wildflower Birds of Spray boulderwedstrijd
De dag na Catch013 reisde ik met veel zin naar Leiden voor de Wildflower-wedstrijd. Mijn huid voelde nog goed en ik was vooral nieuwsgierig naar dit concept, want het was een spraywall-wedstrijd. Ik was nog nooit in deze boulderhal geweest en wist niet goed wat ik kon verwachten. De hal is compact en bestaat uit een 40 graden spraywall, een stuk rechte spraywall en een moonboard. Daarnaast zijn er trainingsfaciliteiten zoals een campusboard, hangboard en losse gewichten. Het is meteen duidelijk dat deze hal niet is bedoeld voor je eerste klimervaring, maar vooral voor gericht trainen en sterker worden. De spraywall heeft een grote variatie aan grepen.
De sfeer is open en vriendelijk. Iedereen lijkt er te zijn met hetzelfde doel: hard klimmen en plezier maken. Bij aanvang kreeg ik een mooi wedstrijdshirt, wat stiekem misschien wel de belangrijkste reden was om mee te doen. Om twaalf uur mochten we na een korte uitleg beginnen aan dertig boulders, te bekijken in de app Boulderbook. Per boulder zie je welke grepen je mag gebruiken en welke regels gelden, zoals wel of niet mogen matchen. De eerste boulders zijn relatief eenvoudig. De uitdaging zit vooral in het onthouden van grepen en passen. Naarmate de boulders moeilijker worden, neemt het aantal grepen af en wordt het overzicht juist beter. Op het moonboard hoef je alleen de kleuren te volgen, wat voor wat rust zorgt.
Omdat ik vooraf niet wist hoe zwaar de set zou zijn, werkte ik de lijst systematisch af van nummer één tot dertig. Soms ontdekte ik creatieve oplossingen, zoals een ghost match bij een boulder waar officieel niet gematcht mocht worden. Het tempo lag lager dan bij een gewone wedstrijd, doordat je elke boulder goed moet bestuderen. Dat gaf mijn lichaam voldoende rust tussendoor. Bij boulder dertig strandde ik. Deze was echt zwaar en na negenentwintig boulders was mijn energie ook grotendeels op. Later hoorde ik dat ik van beide sessies de hoogste score had behaald. Mijn prijs was een mooie rugzak.
Van deze wedstrijd heb ik oprecht genoten. Het concept is sterk, de boulders zijn uitdagend en de community voelt toegankelijk. Het leek meer op een gezellige dag samen trainen dan op een klassieke wedstrijd. Ben je in de omgeving Leiden en zoek je iets anders dan standaard klimhallen, dan is Wildflower absoluut een aanrader. Met de app heb je bovendien toegang tot honderden spraywall-boulders.
Dockmasters 2026
Dockmasters was de eerste grote wedstrijd van het jaar. Net als vorig jaar waren wij er op zaterdag, zodat we zowel de kwalificaties van de vrouwen als later de halve finales konden bekijken. De organisatie was weer sterk en met zestig boulders was er genoeg uitdaging. Uiteindelijk klom ik net als vorig jaar vijfenvijftig boulders. Eén te weinig voor het podium. Wel vond ik de boulders dit jaar leuker. Er zat meer variatie in de bewegingen en minder herhaling.
Als ik één punt zou mogen verbeteren, dan is het de lange ombouw naar de halve finales. Dit onderbreekt de flow van het evenement. Met minder kwalificatieboulders zouden de halve finale-boulders al in de wand kunnen zitten, afgeschermd met een doek. Dat zou het programma soepeler laten verlopen.
Bruut Locals
In mijn favoriete boulderhal Bruut werd een kleinschalige locals-wedstrijd georganiseerd. De nadruk lag op gezellig klimmen, zonder echte wedstrijddruk. Er waren leuke extra’s zoals duo-boulders, speedboulders en een run-and-plopper-challenge. Mijn doel was simpel: boven Martijn eindigen. Hij wilde graag een keer van mij winnen voordat ik veertig word, en dat liet ik natuurlijk niet gebeuren. Net als bij eerdere wedstrijden klom ik veel boulders snel, tot ik vastliep op twee problemen.
Bij de eerste moest je al rennend naar links over modules. Hoewel ik dit type beweging de laatste tijd vaker had gedaan, lukte het mij dit keer niet. Andere klimmers maakten het ogenschijnlijk eenvoudig, maar ik kwam niet in de buurt. De tweede boulder was een technisch probleem op nieuwe Cheeta-grepen. Je zou verwachten dat ze ruw waren maar ik vond ze verrassend glad. Zodra ik de puzzel doorhad, lukte het in de eerstvolgende poging.
De duo-boulders klom ik samen met Martijn. Het blijft bijzonder om elkaar als klimgreep te gebruiken. Bij de speedboulder tegen Martijn verloor ik direct doordat mijn voet wegschoot bij de eerste pas. Een herkansing bracht geen verbetering.
Na het optellen van de scores stond Martijn vijf punten voor. Door zijn winst bij speedboulder en een hogere score bij de run-and-plopper-challenge moest ik nog iets extra’s doen. Na een paar extra sprints tegen de muur wist ik de stopper net hoog genoeg te plaatsen voor de overwinning. Ik ging naar huis met een mooie bokaal.
Beest Boulder Marathon
De hele maand januari liep bij Beest in Breda een boulder marathon. Elke week kwamen er nieuwe boulders bij, tot een totaal van zestig. Elke boulder telde even zwaar: één punt voor zone, twee voor top en drie voor een flash.
Door een volle agenda koos ik een andere aanpak. Ik ging pas in de laatste week en klom alle boulders in één sessie. Een soort Dockmasters, maar dan solo. Ik ging er snel doorheen en logde alles in Toplogger. Ook de zwaarste boulders lukten binnen enkele pogingen. Eén boulder bleef over: de moeilijkste van de set met een bathang start. Die kreeg ik niet voor elkaar.
Na het omkleden begon ik mijn scorekaart in te vullen en ontdekte ik dat meerdere boulders al waren afgebroken voor andere sets, zoals slab van de week. Dat vond ik jammer. Ik miste niet één, maar meer dan vijf boulders, wat mijn score flink drukte. Deze keer zat winst er helaas niet in.
