Hoe is het om mee te doen aan Multiplayer Madness bij Bruut Breda? In deze wedstrijdervaring lees je alles over deze unieke teamwedstrijd vol creatieve boulderchallenges, teamwork en verrassende opdrachten.
Een unieke teamwedstrijd
Vorige week stond misschien wel de gekste boulderwedstrijd van het jaar op het programma: Multiplayer Madness bij Bruut Breda. Dit is een unieke teamwedstrijd waarbij je met drie klimmers allerlei creatieve challenges moet voltooien. Een paar jaar geleden had ik al eens meegedaan, dus ik wist ongeveer wat ik kon verwachten. Toch had Bruut de creativiteit dit jaar naar een nog hoger niveau getild. Mijn team bestond uit Ulf, Michiel en mijzelf. Twee sterke klimmers die ik nog ken uit mijn tijd in Tilburg.
De wedstrijd was strak georganiseerd. Na het inchecken kreeg ieder team een schema met precies wanneer je bij welke challenge aanwezig moest zijn. Voor elke opdracht kreeg je vijftien minuten de tijd. Die tijd deel je met een ander team. Het aantal pogingen dat je nodig hebt, bepaalt uiteindelijk hoeveel punten je verdient.
Wij stonden te popelen om te beginnen. Na een korte uitleg startten we direct met de eerste opdracht. Bij de instap moesten twee klimmers met hun ruggen tegen elkaar klemmen om de startpositie mogelijk te maken. Daarna kon de derde klimmer aansluiten en richting de top klimmen. Ulf en Michiel moesten nog even wennen aan het concept, maar in onze tweede poging wisten we de boulder al te toppen.
Creatieve challenges op een hoger niveau
Ik ga niet iedere challenge afzonderlijk bespreken, want daarvoor waren het er simpelweg te veel. Wel deel ik een aantal persoonlijke hoogtepunten.
Sommige opdrachten waren technisch niet heel moeilijk, maar vooral ontzettend leuk. Zo moesten we bij de tweede challenge door verschillende containers klimmen. Andere opdrachten waren juist complexer en vereisten een goede strategie. Je moest goed nadenken over de volgorde waarin je bepaalde acties uitvoerde.
Een mooi voorbeeld hiervan was een boulder waarbij de grepen op losse plankjes waren geschroefd. Tijdens het klimmen moest je deze plankjes in speciale vakjes schuiven, zodat er langzaam een complete boulder ontstond. Zodra een plankje vastzat, mocht je het niet meer verplaatsen. Een kleine fout kon de rest van de route daardoor aanzienlijk moeilijker maken.
Niet alles draait om klimmen
Niet alle opdrachten hadden direct met boulderen te maken. Zo was er een photo challenge, een verkleedopdracht waarbij je met z’n drieën op een kleine module moest blijven staan en een zogenaamde prison challenge. Die laatste was mijn minst favoriete onderdeel. Hierbij moest je met drie personen tegelijk in een kleine houten box kruipen en jezelf zo hoog mogelijk tegen de bovenkant vastklemmen. Niet bepaald comfortabel.
Sommige challenges draaiden volledig om snelheid. Zo moesten we bijvoorbeeld een banaan van punt A naar punt B transporteren, terwijl iedere deelnemer een ander traject moest volgen. Het leuke aan deze opdrachten was dat je meerdere pogingen kreeg en je tijd steeds verder kon verbeteren.
Boulderen in het donker
Een van de grootste verrassingen was de boulder in het donker. Bij binnenkomst had ik het grote zeil al zien hangen en ik dacht eerlijk gezegd dat daar de finale achter zat. In plaats daarvan bleek er een complete challenge verborgen te zijn. Met behulp van een blacklight moest je over verschillende modules klimmen. Alleen de grepen en volumes lichtten op. Hierdoor werd communicatie binnen het team nog belangrijker dan normaal.
Samenwerken is de sleutel
Mijn favoriete opdrachten waren uiteindelijk toch de challenges waarbij je echt samen moest klimmen. Samen over modules bewegen, elkaar ondersteunen en elkaar letterlijk in de wand houden. Op zulke momenten draait alles om vertrouwen en samenwerking.
Tijdens iedere challenge neem je het op tegen een ander team. Officieel strijd je niet direct tegen elkaar, maar zo voelt het natuurlijk wel. Je wilt toch nét iets beter presteren dan het team naast je. Wij troffen een sterk team en waren behoorlijk aan elkaar gewaagd.
Een gemiste finaleplaats
Bij één opdracht ging het helaas volledig mis. Achteraf gezien kostte die challenge ons waarschijnlijk een plek in de finale. Hierbij moest je met drie personen tegelijk in de wand blijven hangen en telkens een specifieke greep aantikken. Dat klinkt eenvoudig, maar de moeilijkheidsgraad liep snel op. De eerste twee onderdelen haalden we zonder problemen. Bij het derde onderdeel moest je op een kleine module inspringen. Voor de eerste twee klimmers ging dat nog prima, maar zodra de derde persoon erbij kwam, vielen we telkens uit de wand. Pas na meerdere pogingen lukte het ons om de opdracht te voltooien.
Pizza, uitslag en finale
Na afloop van de wedstrijd kreeg iedere deelnemer een pizza, die bij het inschrijfgeld inbegrepen was. Ook hier viel de organisatie weer op. Op het afgesproken tijdstip stond alles netjes klaar.
Daarna was het wachten op de uitslag. We waren benieuwd of we de finale hadden gehaald. Helaas eindigden we als zesde. Alleen de eerste vijf teams mochten door. Dat was natuurlijk even balen, maar daardoor konden we wel ontspannen naar de finale kijken. En die was spectaculair. Bruut had werkelijk alles uit de kast getrokken. De finalisten kregen de meest creatieve opdrachten voorgeschoteld. Er waren grepen op draaiende schijven, ringen die moesten worden verhangen, roterende balken en nog veel meer bizarre constructies. Na iedere boulder viel één team af, totdat er uiteindelijk twee teams overbleven.
De overwinning ging uiteindelijk naar hetzelfde team dat ook eerdere edities had gewonnen. Met een spectaculaire finish, inclusief een bathang, sleepten zij opnieuw de winst binnen. Een terechte winnaar.
Stiekem was ik best jaloers dat wij die finaleboulders niet mochten proberen. Het zag er allemaal ontzettend gaaf uit. Tussen de rondes door werden er bovendien allerlei gesponsorde prijzen het publiek in gegooid. Mijn eigen troostprijs was uiteindelijk een pofzak die ik wist te vangen.
Conclusie: Multiplayer Madness is een aanrader
Multiplayer Madness bij Bruut Breda was opnieuw een unieke ervaring. De combinatie van creativiteit, teamwork en boulderen maakt deze wedstrijd anders dan alle andere wedstrijden die ik ken. De organisatie stond als een huis en werkelijk iedere challenge voelde origineel aan.
Ik kijk nu al uit naar de volgende editie.
